un home mata a súa ex-muller e ao seu compañeiro. un máis, unha máis na lista. e danos colaterais.
este artigo de hoxe, pon os pelos de punta.
non fai falta entrar en detalles porque o artigo (de obrigada lectura) é claro, detallado e non deixa indiferente.
con todo, o xornalista está obrigado a respectar unha serie de normas que eu non estou. eu podo ser políticamente incorrecto e sospeitar.
sospeitar que a xustiza foi condescendente co asasino porque era militar.
sospeitar que o ministerio de defensa foi neglixente porque primou intereses corporativos.
sospeitar que a psicóloga lle recomendou a sylvina que tentase resolver os seus problemas de parella cun tolo armado baseándose en principios relixiosos decimonónicos.
sospeitar que xuíz, fiscal e psicólogas van saír desta historia con castigos simbólicos mentres o fillo de sylvina e a filla do seu compañeiro van ter de medrar con este horror tolerado pola sociedade e o estado. a nosa sociedade. o estado que nós sostemos.
engado posteriormente, copiando dun relato que me fan:
é ainda mais escalofriante do que pom na noticia
o tipo chamou á porta ás sete da manhá porque sabia que saíam cedo
abriu o companheiro e pegou-lhe dous tiros na mesma porta
entrou dentro e encontrou a ex mulher na cozinha
nesse momento o filho de 4 anos quis sair a pedir ajuda e nom foi capaz porque o bloqueou a poza de sangue que havia nas escadas da entrada
e quando chegaram os polícias encontraram o neno parado na porta da entrada ao lado da poza de sangue sem poder dar um passo
o companheiro e o assassino eram colegas e trabalhavam juntos
e foi o mesmo assasino quem telefonou para contar o que passara e parece ser que no telefonema disse que havia dois cadaveres e que em segundos haveria tres
e disparou-se a si mesmo sem nem sequer olhar para o seu próprio filho
chuzame -