18-02-2006
sábado de chuvia
sábado de quedar na cama mirando pelis.
lembro o tempo en que isto era normal. lembro mesmo cando era tan normal que a rúa na que vivía amenceu inundada todas as mañás dende outubro ata maio.
contra o final daquel inverno gris andaba que me doía o corpo todo, estaba sempre canso. non foi preciso ir a ningunha clase de médico para curar aquela doenza.
abondou que parase de chover e saíse o sol.
agora non pasa iso. agora miramos a chuvia detrás dos cristais coa certeza de que en dous ou tres días poderemos volver facer a fotosíntese sen máis.
chúzame -
remoeuno así o ollo da vaca ás 8:44 na sección sen clasificar
Hoxe ás 10 da noite poñen “in the mood for love” en localia. Se non a viches, recoméndoche encarecidísimamente que a vexas (bueno, se che dá tempo de ler este comentario).
Vaiche gustar moooooito.
E o final…. buffff
hoxe tod@s escribimos da chuvia
ay… quén nos dera a nós un pouquiño de chuvia por estes días quentes e abafantes. Será por iso que a min nunca me chega a chuvia e sempre penso que podería chover máis ainda… Apertas!
Solo espero que no decida que el día 3 de Marzo sea uno de esos dias en los que no sale de casa!!!
Le espero!!!
que bonita a chuva. e que fermosas as súas palabras. hoxe eu querería que non deixase nunca de chovver para non ter que moverme da cama
o noso é de agardar…
Eu xa teño escrito sobre a chuvia reiteradamente. Estes días non escribín sobre o tema, para variar. Estamos embelesados pola chuvia.
fermosas palabras, e preciada chuvia. O certo é que se bota moito de menos aqueles invernos de chuva,o seu suave titineo nas pedras das rúas, o bater nas ventanas, …., aborrezo o frío.
aquí non choveu, pero eu estiven todo o sábado deitado… dá gusto facelo de cando en vez!